Politiek

De geschiedenis van Thailand begint met de migratie van de Thais vanuit Zuid-China naar het huidige Thailand gedurende het eerste millenium. In dit gebied bestonden eerder beschavingen in de bronstijd en ijzertijd, later gevolgd door Mon, Maleise en Khmer koninkrijken. De Thais vestigden hun eigen koninkrijken, met een heftige eerste bloei in Sukhothai en daarna langduriger het koninkrijk Ayutthaya.
Deze koninkrijken werden constant bedreigd door Birma en Vietnam, maar ook door rivaliserende Thai en Lao staten. Europese koloniale mogendheden vormden een bedreiging in de 19de eeuw en het begin van de 20ste eeuw, maar Thailand wist als enige land in Zuidoost-Azië kolonisatie te voorkomen. Na het einde van de absolute monarchie in 1932 werd Thailand zestig jaar lang vrijwel voortdurend bestuurd door een militaire dictatuur totdat een parlementaire democratie werd gevestigd.De Siamese staatsgreep van 1932 veranderde het land van een absolute tot een constitutionele monarchie. Koning Rama VII (Prajadhipok) accepteerde deze verandering eerst, maar overhandigde daarna de troon aan zijn 10-jarige neefje Ananda Mahidol. In 1946 overleed hij onder onopgehelderde omstandigheden; volgens de officiële verklaringen schoot hij zichzelf dood terwijl hij zijn pistool aan het schoonmaken was. Hij werd opgevolgd door Bhumibol Adulyadej (Rama IX), de langst regerende koning van Thailand en zeer populair in eigen land. Hoewel Thailand officieel een constitutionele monarchie was, werd Thailand geregeerd door een opeenvolging van militaire junta’s, waarvan vele geleid werden door Plaek Pibul Songkram en Sarit Dhanarajata.

Op 14 oktober 1973 kwamen studenten in opstand tegen het leger, dat reageerde door een bloedbad aan te richten, waarin meer dan duizend doden vielen. Maar toen de koning (die officieel alleen een symboolfunctie had) deze acties van het militaire bewind veroordeelde, trad de regering af. De koning stelde een nieuwe premier aan die een nieuwe grondwet invoerde gebaseerd op parlementaire democratie.
Toch vonden hierna nog regelmatig staatsgrepen plaats. De laatste in de 20ste eeuw was in 1992 toen de militaire leider Suchinda Kraprayoon zijn macht opgaf, na massale protesten vanuit het volk, die gesteund werden door de koning. In september 1992 werden verkiezingen gehouden, waarbij de Democratische Partij van Chuan Leekpai aan de macht kwam. Na diverse regeringswisselingen werd hij in november 1997 teruggeroepen om de Aziatische financiële crisis (met succes) te bestrijden.

In 2001 kwam de partij Thai Rak Thai ("Thais houden van Thais") van telecom-miljardair Thaksin Shinawatra aan de macht. Bij de verkiezingen in februari 2005 wist Thaksin zelfs een nog grotere meerderheid in het parlement te verwerven. Na een anti-Thaksin campagne vanaf december 2005 en ongeldig verklaarde verkiezingen in april 2006, pleegde op 19 september 2006 het leger een staatsgreep, terwijl premier Thaksin de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York bijwoonde